O projekcie

IMG_0246 — kopia
IMG_4243
W naszym leśnym przedszkolu wierzymy, że dzieci należy traktować jako pełnoprawnych, autonomicznych rozwijających się ludzi. Ludzi, z którymi nawiązujemy autentyczne, piękne relacje pełne szacunku i czułości. W leśnej edukacji ważne jest zaufanie do naturalnego rytmu rozwoju dziecka („Kiedy dziecko powinno już chodzić i mówić? Wtedy, kiedy chodzi i mówi. Kiedy powinny wyrzynać się ząbki? Akurat wtedy, kiedy się wyrzynają. I ciemiączko wtedy powinno zarosnąć, kiedy właśnie zarasta. I niemowlę tyle godzin spać powinno, ile mu potrzeba, aby było wyspane.” – J. Korczak). Chcemy dać dzieciom przestrzeń na budowanie znajomości, rozwijanie wyobraźni i kreatywności. Wierzymy, że optymalnym sposobem na stworzenie takiej rozwojowej przestrzeni jest zapewnienie odpowiedzialnej wolności. Na co dzień, w ramach projektu, kadra towarzyszy dzieciom w rozwoju, nauce, zabawie i odpoczynku.
Rozwój fizyczny, psychiczny, emocjonalny, społeczny, intelektualny, duchowy, twórczy, ekologiczny i przyrodniczy dzieci jest uznawany za jednakowo ważny.

o projekcie 2 sierpnia 2017r

W budowaniu spójnego sposobu postrzegania roli opiekuna w Bazie Marzeń pomaga nam oparcie w psychologii, pedagogice, filozofii, literaturze. Korzystamy w pracy z dziećmi z metody komunikacji bez przemocy, elementów Pozytywnej Dyscypliny, pedagogiki Jaspera Juula, Janusza Korczaka i in.

Komunikacja bez przemocy – naszą podstawową, często stosowaną metodą w mediacjach, rozwiązywaniu konfliktów jest NVC (Nonviolent Communication) Marshalla Rosenberga. Komunikacja bez przemocy opiera się na 4 filarach:
Spostrzeżenia (fakty)
Uczucia
Potrzeby
Prośby
„Najpierw staramy się zobaczyć, co właściwie dzieje się w danej sytuacji. Ogólnie rzecz biorąc, polega ona na tym, że jacyś ludzie mówią lub robią coś, co albo wzbogaca nasze życie, albo nie. Spróbujmy jednak spostrzec, co oni tak naprawdę mówią i robią? Cała sztuka w tym, żeby umieć sformułować to spostrzeżenie, a zarazem powstrzymać się od jakiegokolwiek osądu czy oceny: po prostu rzeczowo stwierdzić, co mianowicie robi dana osoba, której działanie nam się podoba lub nie. Następnie mówimy, co czujemy wobec postępowania partnera, które spostrzegliśmy: czy uczuciem tym będzie ból, lęk, radość, rozbawienie, irytacja? Po trzecie określamy własne potrzeby związane z uczuciami, które przed chwilą zdefiniowaliśmy Kiedy za pomocą NVC jasno i uczciwie wyjawiamy, co się z nami dzieje, mamy świadomość tych trzech elementów.
(…) Na tym etapie wymiany zwracamy się do partnera z prośbą, której spełnienie wzbogaci nasze życie albo po prostuje umili. NVC polega więc między innymi na tym, żeby przekazać tę czteroczłonową informację bardzo wyraźnie, w słowach lub w innej formie. Drugą fazą tego stylu porozumiewania się jest przyjmowanie analogicznych czteroczłonowych informacji od innych ludzi. Nawiązujemy z nimi łączność w ten sposób, że najpierw wyczuwamy, co spostrzegli, co czują i czego potrzebują, a potem ustalamy, jak można wzbogacić ich życie, dodając czwarty element, czyli spełniając ich prośbę.” „Porozumienie bez przemocy o języku serca”, Rosenberg.

W nawiązywaniu autentycznych relacji wspomagamy się również metodami Pozytywnej Dyscypliny (Jane Nelsen).

Zachowanie przedszkolaków, które nazywa się „nieodpowiednim”, najczęściej wiąże się z rozwojem emocjonalnym, fizycznym oraz poznawczym dziecka i jest zachowaniem jak najbardziej odpowiednim do wieku. Małe dzieci potrzebują wiedzy, wskazania kierunku oraz miłości (można powiedzieć, że to bardzo trafna definicja pozytywnej dyscypliny).

Pozytywna dyscyplina sprawdza się w przypadku przedszkolaków, ponieważ jest czymś różnym od dyscypliny konwencjonalnej. Nie ma nic wspólnego z karą (a przecież w potocznym rozumieniu dyscyplina to często synonim kary), ma natomiast mnóstwo wspólnego z nauką wartościowych umiejętności życiowych i społecznych. Stosowanie dyscypliny w relacjach z małymi dziećmi polega w dużej mierze na decydowaniu, co ty chcesz zrobić, a potem uprzejmym i stanowczym wprowadzaniu tej decyzji w życie, nie jest zaś oczekiwaniem, że dziecko radośnie zastosuje się do tej decyzji i będzie się „dobrze zachowywać”. Im twoje dziecko będzie starsze i im więcej umiejętności będzie posiadać, tym częściej będziesz mógł je angażować w proces szukania i znajdowania rozwiązań oraz ustalania granic. W ten sposób będzie ćwiczyć umiejętność myślenia, wzmacniać pewność siebie oraz uczyć się wykorzystywać autonomię i władzę w użyteczny sposób, nie mówiąc już o tym, że zwiększy się jego motywacja do wdrażania w życie rozwiązań i przestrzegania granic, które pomogło stworzyć. Zasady pozytywnej dyscypliny pomogą wam zbudować relację opartą na miłości oraz szacunku i położyć solidne fundamenty pod długotrwały proces wspólnego rozwiązywania problemów.
IMG_4062

Masz pytania? Napisz do nas już teraz!